Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δημητριάδης Δημήτρης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δημητριάδης Δημήτρης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 28 Μαρτίου 2012

ΠΟΙΗΜΑΤΑ, του Δημήτρη Δημητριάδη

Φεύγουν

Από λιμάνια, αεροδρόμια και σταθμούς
Φεύγουν εκείνοι για ένα καινούριο μέλλον,
Κάνουν αυτό που πρέπει κι όχι αυτό πουθέλουν
Αψηφώντας ανθρώπους και θεούς.

Όλοι αμφιβάλλουν ότι θα επιβιώσουν.
Ποιος το είπε ότι θα τους δεχθούν εκεί;
Ποιος το είπε ότι θα είναι εύκολη η ζωή;
Δε θ’ αντέξουν αυτά που θα βιώσουν.

Απάντηση στων δύσπιστων τα λόγια
Που ζουν πάντα μέσα σ΄ ένα χάλι.
Ποτέ δεν πήραν χαμπάρι
Ότι κάτι τους καίει, αλλά δεν είναι φλόγα.

Ανθρώπων έρωτες, δισταγμοί και υπερβάσεις,
Τέτοια παθήματα δεν ισχύουν γι’ αυτούς.
Δεν έχουν ανάγκη από έξυπνους «σοφούς»
Γιατί έχουν χτίσει μόνοι τους τις βάσεις.

-Εκεί που πας, σε παρακαλώ, να προσέχεις!
-Είναι η μόνη λύση δυστυχώς.
Γνωρίζεις πως δεν γίνεται αλλιώς.
-Τέτοια θυσία, πες μου, πώς αντέχεις.

ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΕΥΧΗ

Κάποιοι αντίκρισαν αυτά που δεν έχουμε δει.
Γιατί κάθισαν και σκέφτηκαν.
Ποιοι τους χρειάζονται στη ζωή.
Δεν τρόμαξαν, μα ούτε φοβηθήκαν.

Αυτά που άφησαν πίσω δεν κοιτάνε.
Έφυγαν για ν’ απαλύνουν έναν πόνο.
Δεν είδαν ξανά αυτούς που αγαπάνε
Γιατί γνωρίζουν ποιοι αξίζουν μια ευκαιρία μόνο.

Καθώς ζούμε στη ζεστασιά
Με τις πολλές μας τις ανέσεις
Άνθρωποι ζητάνε μια αγκαλιά
Κάνουμε χρήση των ψευδαισθήσεων ανέσεις.

Κάποιοι δεν έχουν δικαίωμα ζωής από τη μοίρα
Γιατί άλλοι αποφάσισαν για αυτούς.
Χείμαρρος δακρύων, πλημμύρα.
Και τα πολλά είναι για τους πολλούς.

Δημητριάδης Δημήτρης


Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου 2012

Φεύγουν

Από λιμάνια, αεροδρόμια και σταθμούς
φεύγουν εκείνοι για ένα καινούριο μέλλον,
κάνουν αυτό που πρέπει κι όχι αυτό που θέλουν
αψηφώντας ανθρώπους και θεούς.

Όλοι αμφιβάλλουν ότι θα επιβιώσουν.
Ποιος το είπε ότι θα τους δεχθούν εκεί;
Ποιος το είπε ότι θα είναι εύκολη η ζωή;
Δε θ' αντέξουν αυτά που θα βιώσουν.

Απάντηση στων δυσπίστων τα λόγια
που ζουν πάντα μέσα σ' ένα χάλι.
Ποτέ δεν πήραν χαμπάρι
ότι κάτι τους καίει, αλλά δεν είναι η φλόγα.

Ανθρώπων έρωτες, δισταγμοί και υπερβάσεις,
τέτοια παθήματα δεν ισχύουν γι' αυτούς.
Δεν έχουν ανάγκη από έξυπνους “σοφούς”
γιατί έχουν χτίσει μόνοι τους τις βάσεις.

-Εκεί που πας σε παρακαλώ να προσέχεις.
-Είναι η μόνη λύση δυστυχώς.
Γνωρίζεις πως δεν γίνεται αλλιώς.
-Τέτοια θυσία, πες μου, πως αντέχεις.

Δημητριάδης Δημήτρης

Μόνο μία ευκαιρία

Κάποιοι αντίκρισαν αυτά που δεν έχουμε δει
γιατί κάθισαν λίγο και σκεφτήκαν
ποιοι τους χρειάζονται στη ζωή.
Δεν τρομάξαν μα ούτε φοβηθήκαν.

Αυτά που άφησαν πίσω δεν κοιτάνε.
Έφυγαν για ν' απαλύνουν έναν πόνο.
Δεν είδαν ξανά αυτούς που αγαπάνε
γιατί γνωρίζουν ποιοι αξίζουν μια ευκαιρία μόνο.

Καθώς ζούμε στην ζεστασιά
με τις πολλές μας τις ανέσεις
άνθρωποι ζητάνε μια αγκαλιά.
Κάνουμε χρήση των ψευδαισθήσεων ενέσεις.

Κάποιοι δεν έχουν δικαίωμα ζωής από τη μοίρα
γιατί άλλοι αποφασίσαν γι' αυτούς.
Χείμαρρος δακρύων, πλημμύρα
και τα πολλά είναι για τους πολλούς.

Πώς έγινε ψυχή μου και δε νιώθεις
μ' όλα αυτά που βλέπεις έχεις πάθει ανοσία.
Εκείνοι βοήθησαν στον οπλισμό της λόγχης
και ξέχασαν τελείως την ουσία.

Έτσι λοιπόν κι αυτοί ξοφλήσαν,
πετύχαν τον σκοπό τους.
Χαίρονται τον κόσμο που δημιουργήσαν
και δεν συμπαθούν ούτε τον εαυτό τους.

Δημητριάδης Δημήτρης

Ο κόσμος μας χάνεται.

Κοιτάω γύρω μου τον κόσμο που έχασα
σ' αυτόν που έζησα εδώ τόσα χρόνια
κι ό,τι μου πρόσφερε με μιας το ξέχασα
και δεν του έδειξα λίγη συμπόνια.

Μέρες και μέρες περνούν αλλά τίποτα
χωρίς να ξέρω αν το 'χω παρακάνει
και μου φαίνεται απ' όλα πιο δύσκολα
να κρατήσω ζωντανό κάτι πριν πεθάνει.

Όσοι οι άνθρωποι τόσα τα σφάλματα
εγκλήματα ανθρώπων στη φύση.
Μετρώντας της ανθρωπότητας τ' άλματα
σημαντικότερα πράγματα που 'χουμε ζήσει.

Φοβόμαστε πάντα να κάνουμε το διαφορετικό,
αφού θα βρεθεί κάποιος να μας χλευάσει.
Στα όνειρά μας βάζουμε υπνωτικό
γι' αυτό ο κόσμος μας έχει χαλάσει.

Σκέφτομαι αυτά που συμβαίνουν μα και συνέβησαν
με μεγάλη και μικρή σημασία.
Τα ίχνη των ζώων άνθρωποι τα έσβησαν
οδηγώντας τα στην ευθανασία.

Μα θα υπάρχει πάντα το αύριο
το παρελθόν μας να μας θυμίζει
κι εμείς που παίζουμε σε παιχνίδι μακάβριο
πάνω σε μια σφαίρα που όλο γυρίζει.

Δημητριάδης Δημήτρης

Ο κόσμος που ζω και ζεις

Πολλοί άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται το τι συμβαίνει γύρω τους, το τι συμβαίνει στον κόσμο μας. Σε άλλους πάλι φαίνεται παράξενο κάποιος να κάνει κάτι για τον κόσμο στον οποίον ζει. Έτσι φοβούνται όλοι να κάνουν το διαφορετικό και σιγά σιγά τα όνειρά τους σβήνουν κι εξαφανίζονται, στο τέλος μένουν μόνοι και δυστυχείς στο δικό τους κόσμο, αυτόν που έφτιαξαν για τις ανέσεις και τις εύκολες ζωές τους, αυτόν που έφτιαξαν για να επιβιώσουν αγνοώντας όλα τα δεινά όπως ο πόλεμος κι η προσφυγιά , μόνο και μόνο για να βιώσουν ευχάριστες στιγμές  χωρίς να τους νοιάζει τι γίνεται πέρα από τους εαυτούς τους, διότι μόνο αυτό έχει σημασία στις μέρες μας “η καλοπέραση”.

Δημητριάδης Δημήτρης

Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2012

Επίσκεψη στο Λαογραφικό Μουσείο

Εκπληκτική αποδείχτηκε η επίσκεψη του Γ1 τμήματος του σχολείου μας στο Λαογραφικό Μουσείο της πόλης μας με υπεύθυνη την κα. Κανταρτζή. Τα παιδιά ξεκίνησαν από το σχολείο και βρίσκονταν ήδη εκεί στις 9:00 πμ. για να θαυμάσουν εκθέματα από την έκθεση "Μια ιστορία από το φως στο φως" (Light on Light).
Η έκθεση περιείχε αντικείμενα που είχαν σχέση με το φως σε πολλές θρησκείες και πολιτισμούς. Ιδιαίτερη εντύπωση προξένησε η σύγχρονη "πινελιά" μιας γυάλινης θαλάμου με αναμμένες λάμπες κάθε είδους.
Απαρατήρητο δεν έμεινε το πέρασμα από το Ινστιτούτο Goethe το οποίο έχει μια εντυπωσιακή αυλή για τα ελληνικά δεδομένα.
Οι εντυπώσεις των παιδιών ήταν οι καλύτερες και επιθυμούν να επαναληφθεί μια παρόμοια επίσκεψη.

Δημητριάδης Δημήτρης

Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2011

Επίσκεψη στο λαογραφικό μουσείο

Εκπληκτική αποδείχτηκε η επίσκεψη του τμήματος Γ1 του σχολείου μας στο Λαογραφικό Μουσείο της πόλης μας με υπεύθυνη την καθηγήτρια κ. Κανταρτζή Φανή. Τα παιδιά ξεκίνησαν από το σχολείο και βρίσκονταν ήδη εκεί στις 9.00 π.μ., για να θαυμάσουν εκθέματα από την έκθεση "Μια ιστορία από το φως στο φως" (light on light).
Η έκθεση περιείχε αντικείμενα που είχαν σχέση με το φως σε πολλές θρησκείες και πολιτισμούς. Ιδιαίτερη εντύπωση προξένησε η σύγχρονη πινελιά ενός γυάλινου θαλάμου με αναμμένες λάμπες κάθε είδους. Απαρατήρητο δεν έμεινε το πέρασμα από το Ινστιτούτο Γκαίτε, το οποίο είχε μια εντυπωσιακή αυλή για τα ελληνικά δεδομένα.
Οι εντυπώσεις των παιδιών ήταν οι καλύτερες και επιθυμούν να επαναληφτεί μια παρόμοια επίσκεψη.
Δημήτρης Δημητριάδης